Sirikanda's profile. - ' * - . - * เจ็บไ...PhotosBlogListsMore Tools Help

. - ' * - . - * เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้ * - . - * ' - .

แต่ตัวแปรที่สำคัญไม่ใช่ฉันไม่ใช่ใคร แต่เป็นเธอกับความไม่แน่ใจ *
Photo 1 of 38
July 27

อยากฝันดี *

วันนี้เกิดเป็นอะไรขึ้นมา
ทำไมถึงไม่เข้มแข็งเหมือนทุกที
ทำไมวันนี้ถึงได้อ่อนแอขนาดนี้
ทำไม ทำไม ทำไม .. .. .




ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย
ยิ้มสิ ยิ้มเข้าไป
ทำไมถึงยิ้มไม่ออกนะ



ทำไมปากยิ้ม
แต่น้ำตาไหล... . . ..



นี่ฉันกำลังฝันร้ายอยู่ใช่มั้ย
แล้วเมื่อไหร่ล่ะ ที่ฉันจะตื่นจากฝันร้ายนี้สักที
ทำไมมันยาวนานอย่างนี้



ฉันไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ *
July 26

1+1 != 2 เสมอไปหรอกนะ

ความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนแค่ 2 คนหรอกนะ
หากคุณจะรักกันมันต้องใส่ใจคนรอบข้างด้วย
โลกที่สวยงามนี้ไม่ได้สร้างมาให้คนแค่ 2 คน
โลกนี้สร้างขึ้นมาให้ทุกคนเกี่ยวข้องกัน
ไม่ว่าจะทางใดก็ตาม
 
คุณอาจจะเป็นเพื่อนกัน คนไม่รู้จักกัน
หรือจะเป็น พ่อ แม่ พี่ น้องกัน
 
มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่คุณจะอยู่ในโลกของคุณแค่ 2 คน
เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
 
เพราะฉะนั้น จงใส่ใจ เหลียวมองคนรอบข้างบ้าง
ความรู้สึกของคนเรามันอ่อนไหวนะ
 
 
จงอย่าทำให้ใครเจ็บปวด
เพราะโลกแคบๆ ของคุณเลย. ...
 
จงรับฟังสิ่งที่ใครๆ พยายามจะบอกคุณบ้างละกัน
 
 
 
 
 
 
*  ด้วยรักและหวังดี
July 23

เป้าหมายของคุณคืออะไร ?

อะไรคือเป้าหมายในชีวิตของคนกันนะ ? ?

เรียนจบ     หางานทำ      หาแฟน         แต่งงาน         มีลูก         ซื้อบ้าน         ซื้อรถ         ฯลฯ

ปัจจัยหลักของมันล้วนคือ "เงิน" ทั้งนั้น


จะมีมั้ยนะ คนที่ทำเพื่อความสุขจริงๆ  ไม่ได้ทำเพื่อเงิน
เลือกที่จะทำตามความฝันของตัวเอง โดยไม่ยึดติดกับบรรทัดฐานของสังคม
หลายคนยึดถือกับรูปแบบเดิมๆ คือ เรียนจบ ทำงาน เป็นมนุษย์เงินเดือน
ชีวิตวนเวียนเป็นวัฐจักรที่ไม่มีวันสิ้นสุด

หลายคนไม่มีิืสิทธิที่จะเลือกทำตามความฝันของตัวเอง
เพราะต้องทำตามความฝันของพ่อแม่
ก็เข้าใจว่าสังคมไทยตอนนี้เป็นยังไง ถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีเงิน
ถ้าไม่มีเงิน ก็อยู่ไม่ได้

โดยเฉพาะคนในกรุงเทพ....
น่าสงสารนะ ที่อยู่ก็แออัด คับแคบ
ที่ดิืนจะทำอะไรก็ไม่มี จะหนีไปไหนก็ไม่ได้
เศร้ายิ่งนัก

ทำไมคนถึงอยากมากรุงเทพกันนักนะ ( แต่เราก็เป็นคนนึงที่อยากมา หุหุ )
แสง สี เสืยง   มันดึงดูดคนได้จริงๆ

แต่คนกรุงเทพกลับหลีกหนีมัน
ดูได้จากวันหยุด รถตามต่างจังหวัดจะติดมากมาย
โดยเฉพาะรถจากกรุงเทพจะเยอะมาก ไม่รู้มาจากไหนกัน

เราเป็นคนนึงที่มาจากต่างจังหวัด เข้ามาเรียนกรุงเทพ
แล้วก็เริ่มชินชาแล้วล่ะ
เบื่อชีวิตที่วุ่นวาย
เบื่อรถติด
เบื่อผู้คนมากมาย


ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะจบลง
กลับบ้าน ที่ที่สงบสุขที่สุด
ต้นไม้ อากาศบริสุทธิ์ ท้องฟ้าที่สวยงาม ดาวเต็มฟ้า
แล้วเจอกันนะ


บ๊ายย ย        บายย ยย   กรุงเทพ

แล้วเจอกันใหม่นะ







สวัสดี


เลิกฟุ้งซ่าน. ... .

 
 
 
เลิกหางานแล้วล่ะ
เลิกคิด
เลิกฟุ้งซ่าน (เหมือนทำได้)
 
 
"กลับบ้าน  กลับบ้าน"
 
 
 
 
 
* ขอระบายหน่อยน่ะ
 
 
 
 
การคิดถึงแต่เรื่องของคนอื่น ก็อาจทำเราให้ฟุ้งซ่านได้ง่าย ๆ
แต่ถ้าจะให้เลิกคิด ก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
 
เฮ้ออออ  ออ อ ออ 
ชีวิตหนอชีวิต !!!
 
 
ณ วันนี้เข้าใจแล้วล่ะ ว่าความเป็นห่วงของพ่อแม่มันเป็นยังไง
เข้าใจแจ่มแจ้งเลยล่ะ
 
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านเคยพร่ำสอน
แต่เราก็มิเคยได้จำใส่กะโหลกกลวงๆ เลย
ตอนนี้มันกลับตกใส่กบาลอย่างแรง
เจ็บขนาดดดดดดด ด !!
 
 
 
* อยากจะบอก อยากจะฝากไว้
 
จะทำอะไร ขอจงคิดให้เยอะ ๆ
บางสิ่งบางอย่างหากผิดพลาดไปแล้ว
มันไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขได้นะ
 
คนที่จะเสียใจไม่ใช่เราคนเดียว
พ่อ แม่ พี่ น้อง  และ  "เรา" จะเสียใจที่สุด
คนที่หวังดีกลับเราจะเจ็บปวดที่สุด
แต่คนที่มันทำให้เราเจ็บปวดกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
 
 
 
ขอเถอะนะ  อย่าใช้แต่ "ใจ" คิดอย่างเดียว
             ใช้ "สมอง" ควบคู่ไปด้วยเถอะ

July 12

งาน งาน งาน.....

หางานทำซะ.. ..
 
จะได้เลิกฟุ้งซ่าน.. . .
 
 
 
 
 
 

Sirikanda Pongrod

Occupation
Location
Interests

Quote of the Day

Loading...